Het nieuwe jaar 2012 is alweer een aantal dagen oud en naar mijn gevoel hebben we een vliegende start gemaakt.
Inmiddels hebben we al een heel aantal repetities en uitvoeringen achter de rug.
Ondanks alle drukte van nu even kort een terugblik op de decembermaand.

Een nieuwe actie om onze koorkas te spekken. De orchideeën van Deo. Het was nog even wennen aan de nieuwe vorm maar hopen uiteindelijk op een goed resultaat. In de loop van het jaar zal er nogmaals aandacht zijn voor deze actie.
Iedereen die zijn of haar steentje heeft bijgedragen voor de clubkas hartelijk dank.

Kerstmis was er weer met zijn bijzondere vieringen met als hoogtepunt uiteraard de Hoogmis waarin we de Mis van César Franck zongen met de mooie harpen en natuurlijk een  aantal bijzondere kerstmotetten.
We gaan het deze maand nog eens dunnetjes over doen.

Met de gemengd koorcommissie komen we binnenkort bijeen om plannen te maken en uit te werken voor 2012.
Gaan we dit jaar weer op zoek naar iets leuks voor een gezellig dagje uit voor iedereen? Of een meerdaags uitstapje wellicht ?
Ideeën daarvoor zijn van harte welkom.

Tot slot wens ik iedereen veel zangplezier toe in 2012.
Het zal voor de koororganisatie  wederom een spannend jaar gaan worden.
Financiële zaken …  De zoektocht naar een nieuwe dirigent …
We houden u op de hoogte.

Namens de Gemengdkoor Commissie
Geert de Vreede

Orchideeënafhaalservice

De orchideeënafhaalservice op 10 december jl. was een succes. Want, wat men besteld heeft én betaald, dat komt men heus wel halen.
De eerste klanten waren er prompt om 10.00 uur. De orchideeën lieten nog even op zich wachten.
Gelukkig kwam Geert er al snel aan met een busje dat afgeladen was met bestellingen. De dozen kregen hun plek onder het beschermende dak van een tent, die opgezet was voor de voordeur van huize Vranken. Ine kwam net terug van de kapper en draaide pirouettes onder het dekzeil zodat iedereen haar coiffure kon bewonderen. Zij werd later op de dag met haar man verwacht bij een bridgedrive. Onder het level van de Rotary nog wel. Zoiets is geen sinecure en er moet dan ook geen haartje in de weg zitten.

De dozen hadden allemaal een met viltstift geschreven cijfer. Soort zat bij soort en elke soort had zijn eigen cijfer.
Het was handiger geweest als men het alfabet gebruikt had voor de dozen, want 5 stuks van A of 9  stuks van B, is minder verwarrend dan 5 van 1, of 1 van 5. Want daar kwamen we al snel achter toen een eigengereid koorlid dacht het bestelformulier ter grote van een poster te kunnen ontcijferen en aantallen en nummers van planten omdraaide. Haar man die net de autoklep dichtsloeg moest weer morrend uitladen. 'Terug met die tray Kees, haal hem uit je auto, want je hebt de verkeerde planten.'
Een koorlid was met een duidelijke missie op pad gestuurd. 'Hebben ze allemaal evenveel takken? Anders krijg ik van m'n dochter op m'n kop.' Gelukkig had het orchideeënbedrijf uniformiteit hoog in het vaandel staan. De planten hadden allemaal twee takken.
'Jij duwt me nou wel een rooie in me handen, zei iemand, maar me tante heeft een witte besteld .'
'Ze is dan wel al vijfentachtig, maar nog niet kleurenblind!'
En wat een gesteggel met die moeilijke plantennamen. Het was maar goed dat de vrijwilligers dankzij Deo thuis waren in het latijn. 
Eén koorlid struikelde over de ontbrekende overpotten. Waar waren die gebleven? Gelukkig was daar de moeder van de leverancier die uitlegde dat de potten niet bij de prijs inbegrepen waren. Het toonde alleen beter bij de presentatie. En toen in de verdediging, 'hoe kan dat nou voor die prijs!'' 'Het bedrijf houdt er vijf euro aan over, daar kan geen pot meer van af!'

De catering bij huize Vranken kwam inmiddels flink op gang. Er was koffie met speculaas en later kwam Ine met iets bruin en dampends in aluminiumfolie naar buiten. Gelukkig hadden ze geen paard in de gang. Het waren overheerlijke bitterballen. Het verkoopadres werd genoemd. Nu nog een pasje zien te bemachtigen. 'Eet meer goed door, zei Ine met een veelbetekenend lachje, er zit heel veel vlees in en ik heb binnen nog veel meer.'  Gelukkig kwam onze dirigent niet veel later in blakende gezondheid de deur uit. Maar, je weet het maar nooit, want wat voor de één gehaktdag is met de molen in de aanslag, zou voor de ander zomaar --------dag kunnen zijn.

Om 12.00 uur mocht ik verkleumd naar huis. Thuis werd ik bijgebracht met hete thee. Ik trok de dikste en langste jas van de kapstok en ging onder zeil op de bank.
Ik droomde dat ik door Poeldijk dwaalde. In een zijstraatje van de Voorstraat, een soort steegje, waren Italiaanse lieden bezig fresco's te schilderen op lange rollen papier. Die waren voor de Bartholomeuskerk. Het was nog maar voor proef. Het wemelde op die vellen van de cherubijntjes en allerlei Heiligen die met devoot gevouwen handen omhoog staarden in de wolken.
Ik legde met handen en voeten aan die lieden uit dat ik ook schilderde. Toen begonnen ze me uit te lachten en met me te dollen zoals alleen bouwvakker dat kunnen. Eentje stak mij een kwast toe en
maakte mij duidelijk dat ik het dan maar eens moest laten zien. Maar de punt van de kwast veran-derde plotseling in een vork, waarmee ik zo'n cherubijntje in de neus prikte. Gelukkig werd ik toen wakker. Het moest niet gekker worden.

Gemma v.d. Sande