Beste mensen van Deo Sacrum



Ziezo. De kop is eraf. We zitten, volgens mij, lekker in de ‘flow’ met z’n allen. En hoe! We hebben alweer een behoorlijk drukke periode achter de rug.
 
Zo was er eerst de Goede Week, welke majestueus werd bekroond door het hoogfeest van Pasen. Dit was een drukke periode die van velen van jullie veel heeft gevraagd. Ik ben onder de indruk geweest van jullie loyaliteit en van de kwaliteit die we met z’n allen hebben weten te behalen! Vooral het hoogfeest van Pasen is voor mij een fantastische en muzikaal verheffende ervaring geweest. Zowel jullie alsook de leden van het orkest hebben zich van hun beste kant laten zien en vol overgave deze bijzondere hoogmis muzikaal omlijst en opgeluisterd. Bovendien heb ik me door iedereen ook weer bijzonder gesteund gevoeld; heel fijn.
 
Op 4 mei jl. hebben we met Patrick Hopper het Requiem van Duruflé gedaan. Ook dat is weer een memorabel concert geworden. Natuurlijk moeten zo hier en daar dingen verbeterd worden, maar zo blijft er altijd wel iets te wensen over. De sfeer was in ieder geval heel goed en vele momenten waren muzikaal echt voortreffelijk te noemen! De afwisseling van deze hemelse muziek met die gedichten, stijlvol voorgedragen door Karin Zegveld-van Dijk, vond ik goed werken en, wat mij betreft, voor herhaling vatbaar.
 
Het laatste hoogfeest, namelijk dat van Pinksteren, is ook een heerlijke belevenis geworden. De opkomst van het koor was heel goed en de inzet bij het zingen weer idem dito. Het Kyrie en het Gloria uit de Missa Festiva van Gretchaninoff waren een vuurdoop voor mij, maar wat een geweldige muziek en wat ontzettend gaaf om te doen. En dan, wat zingen jullie dat heerlijk en overtuigend! De muziek van Albert de Klerk heeft mijn hart ook gewonnen, dus het spelen van “Over de Mensen” was een zeer plezierige uitdaging. Met “Spirit of God” hebben jullie kennis kunnen maken met een van mijn voorliefdes, namelijk Anglicaanse kerkmuziek. Daar hoort een bepaalde manier van zingen bij, die we de komende tijd zullen blijven uitbouwen, maar waar jullie al blijk van hebben gegeven dit te kunnen. Goed gedaan!
 
Ook waren er de afgelopen periode sinds mijn aanstelling veel overledenen, waardoor ik al een flink aantal uitvaarten heb kunnen spelen. Dat is iets wat ik overigens altijd graag doe, omdat ik het zie als een mogelijkheid om de overledene en familie muzikaal bij te staan en hopelijk tot steun te zijn.
Er is echter iets wat mij enige zorgen baart. De opkomst van koorleden voor met name de Nederlandstalige vieringen is soms nogal matig. Het is dan bijna niet mogelijk om meerstemmige motetten te zingen of 4-stemmige zettingen van liederen. Daarom is het mijn voornemen om het zogenaamde “Rouw- en trouwkoor” weer nieuw leven in te blazen, teneinde meer continuïteit te krijgen in de koorsamenstelling bij Nederlandstalige uitvaarten. Dat is niet in de laatste plaats ook fijner voor de koorleden, die wel steeds trouw bij uitvaarten komen zingen. Zo zie je maar weer hoe hard we elkaar nodig hebben!
 
Op 19 april was mijn eerste jaarvergadering. Leuk om eens mee te maken hoe het er daar aan toegaat. En al is Andrea niet de voorzitter van Deo Sacrum, ze heeft deze vergadering toch heel goed voorgezeten. Petje af, hoor! Alles verliep in goede harmonie en eenieder had de ruimte om zijn hart te luchten, indien hij of zij daar behoefte aan had. Dergelijke bijeenkomsten zijn nuttig en zinvol, mits ze goed gestructureerd verlopen, en dat kan van de ALV op 19 april zeker gezegd worden.
 
En dan staat er alweer een volgend project op stapel: de Messa da Requiem van Giuseppe Verdi. Een indrukwekkend, huiveringwekkend en magistraal muzikaal epos over de strijd van de mens in het leven, zijn angsten, zijn hoop, zijn vertwijfeling, zijn vreugde en uiteindelijke confrontatie met de verlossende dood. Dat wij er met z’n allen op een bepaalde manier op vertrouwen dat het bij de dood niet ophoudt, betekent nog niet dat we niet toch angsten en onzekerheden kennen. Verdi spiegelt ons in zijn Requiem onze meeste intieme, menselijke gevoelens voor. Dus totdat deze sluier omtrent de hogere of diepere werkelijkheid van het leven is opgeheven, zal dit Requiem ons blijven beroeren en bekoren. Ik hoop dat iedereen weer massaal intekent voor dit indrukwekkende project!
 
Vóór ons verscheiden is er het leven, ons leven hier op aarde, en trouwen hoort daar in zekere zin bij. Trouwen in de kerk echter gebeurt steeds minder vaak. Toch mogen wij ons in de laatste periode voor de zomervakantie verheugen op een aantal huwelijkssluitingen. Op de vrijdag voor Pinksteren heeft het PJK er zelfs al één mogen opluisteren, toen Patrick en Susan trouwden. Het PJK klonk in volle glorie, mede dankzij de inzet van enkele oud-leden, waarvoor hartelijk bedankt! Het bruidspaar was zichtbaar verguld met de bijdrage van Poeldijks Jongerenkoor, dat zich van zijn beste kant liet zien en vooral horen. Het was een gezellige en leuke viering.
Voorts trouwen er nog drie stellen. Eén op vrijdag 14 juni, één op vrijdag 21 juni en één op zaterdag 13 juli Dat soort vieringen is qua muzikale invulling niet zelden behoorlijk anders dan een reguliere viering, maar laten we ze zo goed en zo mooi mogelijk verzorgen, zodat de gehuwden met een geluksgevoel de kerk kunnen verlaten. Hopelijk gaat hun positieve ervaring dan vanzelf rondgonzen, hetgeen voor ons een perfecte reclame zou zijn. Want mond-tot-mond-reclame is, volgens mij, nog altijd de beste reclame.
 
Intussen denk ik natuurlijk ook al regelmatig na over nieuw repertoire. Zoals gezegd houd ik erg van Anglicaanse kerkmuziek, dus in die stijl zullen jullie zeker diverse stukken tegemoet kunnen zien. Persoonlijk houd ik erg van de kerstperiode, dus zelfs over de invulling van de vieringen in de Advent en met Kerst ben ik al aan het nadenken. Zo kunnen jullie er alvast op rekenen, dat we weer “Sir Christèmas” van William Mathias gaan zingen. Een beetje een gek, maar zeer extravert en feestelijk stuk, dat een aantal van jullie al wel kent van een paar jaar geleden.
 
Maar dat is pas met Kerst. Voor die tijd zijn er natuurlijk ook andere stukken te verwachten. Zo houd ik van veel stukken van Rutter, dus een van de stukken, die ik binnenkort wil oppakken, is “The Lord bless you and keep you.” Dit betreft een standaardtekst die al door talloze, zichzelf respecterende componisten is getoonzet. John Rutter kon dus niet achterblijven en heeft ook een prachtige zegenwens geschreven. Trudy en Elly, die met het “beste koor van Nederland” naar Rome zijn geweest, kennen het in ieder geval al!
 
Ook voor het Jongerenkoor hebben we plannen, waar achter de schermen hard aan gewerkt wordt. We willen het PJK nieuw leven inblazen, nieuw elan geven, en daar hoort ook nieuw repertoire bij. Hoe dat allemaal precies vorm gaat krijgen, horen jullie nog.
 
Tenslotte ben ik al aan het nadenken over de invulling van het programma voor het Bevrijdingsdagconcert op 5 mei 2015. Op de ALV noemde ik het al, maar dan gaan we in ieder geval “Feel the Spirit” van John Rutter zingen en bijvoorbeeld zoiets als “Pomp and Circumstance March No. 1” van Sir Edward Elgar met het beroemde “Land of Hope and Glory”. Nog een mogelijkheid is het heerlijk meeslepende “Jerusalem” van Sir Charles Hubert Hastings Parry, dat bij jullie ook vast en zeker in de smaak zal vallen. In Nederland is Parry een vrij onbekende componist, maar in Engeland daarentegen een muzikale held.
Ik wens u allen nog veel zangplezier in de laatste maanden voor de zomervakantie!

 
Hartelijke groeten,
Steven van Wieren